🌧️ நோவாவின் பேழை 🛶

 🌧️ நோவாவின் பேழை 🛶

நம்பிக்கையும் கீழ்ப்படிதலும் சொல்லும் ஒரு சுவாரஸ்யமான கதை

மிகப் பழைய காலத்தில், உலகில் மனிதர்கள் பெருகிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால், அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் நன்மை குறைந்து, தீமையும் அநியாயமும் அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது. மனிதர்களின் செயல்களைக் கண்டு தேவன் மிகவும் வருந்தினார்.

ஆனால் அந்த உலகத்தில் நோவா என்ற ஒருவர் இருந்தார். நோவா தேவனை நம்பி, அவருக்குப் பிடித்த விதத்தில் வாழ்ந்தார். மற்றவர்கள் அனைவரும் தவறான வழியில் சென்றபோதும், நோவா மட்டும் தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்தார்.

ஒருநாள் தேவன் நோவாவிடம்,

“நோவா, பூமியில் பெருகியிருக்கும் தீமையின் காரணமாக பெரிய வெள்ளம் வரப்போகிறது. நீ ஒரு பெரிய பேழையை கட்ட வேண்டும். அதில் நீயும், உன் குடும்பத்தினரும் பாதுகாப்பாக இருப்பீர்கள். மேலும், ஒவ்வொரு வகையான உயிரினங்களிலும் ஜோடிகளை பேழைக்குள் அழைத்துச் செல்” என்று கூறினார்.

நோவாவுக்கு அந்தக் கட்டளை ஆச்சரியமாக இருந்தது. அந்த நேரத்தில் வானத்தில் மழை பெய்வதற்கான எந்த அறிகுறியும் இல்லை. இருந்தாலும், அவர் “தேவன் சொன்னதால் நான் செய்வேன்” என்று நம்பினார்.

நோவா ஒரு மிகப்பெரிய பேழையைக் கட்டத் தொடங்கினார். மரங்களை வெட்டி, அவற்றை ஒன்றோடு ஒன்று இணைத்து, தேவன் கூறிய அளவின்படி பேழையை உருவாக்கினார்.

அதைப் பார்த்த மக்கள் அவரை கேலி செய்தார்கள்.

“இங்கே மழையே இல்லையே! எதற்காக இவ்வளவு பெரிய படகைக் கட்டுகிறாய்?” என்று கேட்டார்கள்.

ஆனால் நோவா அவர்களுடைய கேலியைப் பொருட்படுத்தவில்லை. அவர் தொடர்ந்து தனது பணியைச் செய்தார். ஏனென்றால், மக்களின் வார்த்தைகளைவிட தேவனுடைய வார்த்தையை அவர் நம்பினார்.

நாட்கள் கடந்தன. இறுதியில் பேழை தயாரானது.

அப்போது வியப்பூட்டும் ஒரு நிகழ்வு நடந்தது. பலவிதமான விலங்குகள் பேழையை நோக்கி வரத் தொடங்கின. பெரிய யானைகள், உயரமான ஒட்டகச்சிவிங்கிகள், சிங்கங்கள், மான்கள், பறவைகள் என பல உயிரினங்கள் பேழைக்குள் சென்றன.

நோவாவும் அவரது குடும்பத்தினரும் அவற்றைப் பாதுகாப்பாக உள்ளே அழைத்துச் சென்றனர்.

பின்னர் நோவா, அவரது மனைவி, அவருடைய மகன்கள் மற்றும் அவர்களின் மனைவிகள் பேழைக்குள் சென்றனர்.

அதன் பிறகு—

வானம் இருண்டது.

மழைத்துளிகள் விழத் தொடங்கின.

முதலில் மெதுவாகப் பெய்த மழை, பின்னர் பலமாகப் பெய்யத் தொடங்கியது. தொடர்ந்து பல நாட்கள் மழை பெய்தது. ஆறுகள் பெருக்கெடுத்தன. நிலம் முழுவதும் தண்ணீர் சூழ்ந்தது.

ஆனால் பேழைக்குள் இருந்தவர்கள் பாதுகாப்பாக இருந்தனர்.

பேழை நீரின் மேல் மிதந்துகொண்டிருந்தது. வெளியே எவ்வளவு பெரிய வெள்ளம் இருந்தாலும், நோவா தேவனை நம்பிக்கையுடன் காத்திருந்தார்.

நாட்கள் கடந்தன. இறுதியில் மழை நின்றது.

ஆனால் பூமி முழுவதும் தண்ணீரால் மூடப்பட்டிருந்தது. நோவா, “தண்ணீர் குறைந்துவிட்டதா?” என்பதை அறிய ஒரு காகத்தையும் பின்னர் ஒரு புறாவையும் வெளியே அனுப்பினார்.

ஒருமுறை புறா திரும்பி வந்தது. சில நாட்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் அதை அனுப்பியபோது, அது ஒரு பச்சை ஒலிவ இலை ஒன்றைத் தனது அலகில் கொண்டு வந்தது.

அதைப் பார்த்த நோவாவின் குடும்பத்தினர் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.

“பூமியில் மீண்டும் வாழ்க்கை தொடங்குகிறது!” என்று அவர்கள் மகிழ்ந்தார்கள்.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு தண்ணீர் முழுவதும் வற்றியது. பேழை ஒரு மலையின் மேல் நின்றது. நோவாவும் அவரது குடும்பத்தினரும், விலங்குகளும் பேழையிலிருந்து வெளியே வந்தனர்.

நோவா முதலில் தேவனுக்கு நன்றி செலுத்தினார்.

அப்போது வானத்தில் அழகான ஒரு வானவில் தோன்றியது. 🌈

தேவன் நோவாவிடம், இனி பூமியை வெள்ளத்தால் அழிக்கமாட்டேன் என்பதற்கான அடையாளமாக வானவிலை வைத்ததாகக் கூறினார்.

அந்த வானவில் ஒரு சாதாரண வண்ண வளைவு மட்டுமல்ல.

அது தேவனுடைய வாக்குறுதியின் அடையாளம்.

🌈 கதையின் கருத்து

நோவாவின் கதை நமக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது:

எல்லோரும் ஒரு வழியில் சென்றாலும், அது தவறான வழியாக இருந்தால் நாம் அந்த வழியைப் பின்பற்ற வேண்டியதில்லை.

நோவா தனியாக இருந்தாலும் தேவனை நம்பினார். மக்கள் கேலி செய்தாலும் அவர் தனது நம்பிக்கையை விட்டுவிடவில்லை. இறுதியில், அவரது நம்பிக்கையும் கீழ்ப்படிதலும் அவரையும் அவரது குடும்பத்தையும் காப்பாற்றியது.

“சூழ்நிலை எப்படி இருந்தாலும், உண்மையான நம்பிக்கை நம்மை நம்பிக்கையுடன் முன்னே நடத்தும்.” 🌈🕊️